อะไรคือ ราป็อกกี่
posted on 08 Jan 2012 16:58 by kororoเที่ยงวันอาทิตย์ อยากไปกินข้าวนอกบ้านจัง...
ตอนเช้าต้มมาม่าหม่ำไปแล้ว ตอนเที่ยงกินบะหมี่เจ้าอร่อยแถวบ้านหน่อยก็ดี
ไม่ได้ไปกินมาครึ่งปี ซุปเขารสเข้มดี แต่ไม่ค่อยมีคนเข้าร้าน หวังว่ายังไม่เจ๊งเนอะ
ออกบ้านประมาณเที่ยงกว่าๆ ไปคืนการ์ตูน ไปซื้อลูกชิ้นเจ้าอร่อยให้แม่
กว่าจะเสร็จภาระกิจก็ได้เวลาหิวพอดี มาม่านี่มันไม่อยู่ท้องเลยเนอะ
เดินไปร้านบะหมี่...ปรากฏว่า...ปิดแฮะ...
ไม่รู้ปิดชั่วคราว ปิดปรับปรุง หรือปิดเจ๊ง
แต่ตอนเที่ยงวัน คนหาข้าวหม่ำเยอะแบบนี้ดันปิดซะได้
ขัดใจ
หิว
เลยว่าจะกลับไปต้มมาม่ากินที่บ้านซ้ำ เอ๊ะ หรือว่าทอดไข่กินดี
สิ้นคิดเนอะ ทั้งๆที่แถวบ้านเราก็มีของกินเยอะแยะ (แต่ต้องขยันเดินหน่อย)
เดินไปสักพัก นึกขึ้นได้ว่าแถวบ้านเรามีร้านอาหารญี่ปุ่นราคาโอเค (ไม่ถูก แต่ก็ไม่แพงเกิน) อยู่ เลยว่าจะลองเดินไปกิน
แต่ก็ผ่านร้านอาหารเกาหลีหน้าใหม่ ไม่เคยเห็นมาก่อน (จริงๆก็ไม่ได้เดินผ่านแถวนั้นมาจะครึ่งปีแล้วนะ =_=)
ดูเมนูหน้าร้านราคาโอเค อยู่ที่ 50-70 บาทซะส่วนใหญ่
มีตั้งแต่อาหารเกาหลีจ๋า จนถึงอาหารญี่ปุ่น (ข้าวหมูทอดราดแกงกะหรี่ โอเด้ง อะไรยังงั้น)
และมีเมนูนมปั่น กาแฟ ปังเย็น...สงสัยเอาไว้ขายตอนเย็นช่วงที่ นศ. เลิกเรียนมาร่อนแถวนี้
แต่ไหงร้านไร้ลูกค้าอย่างแรง เจ้าของร้านก็กำลังนั่งกินข้าวเที่ยงกันอยู่ด้วย หรือว่ายังไม่เปิดนะ
เอ๊ะ...ป้ายก็บอกว่าเปิดตั้งแต่ 9 โมงถึง 4 ทุ่มนะพี่...
ยืนลังเลอยู่หน้าร้าน จนเจ้าของร้านสังเกตเห็น ก็เชิญเข้าร้าน มากินข้าวด้วยกัน...
โอเค ร้านเปิด พร้อมทำอาหาร...
เห็นภาพในเมนูน่าหม่ำหลายรายการ
แต่สงสัย...
ราป็อกกี่ มัน คือ อะไร....
ภาพเหมือนเส้นมาม่ารสต้มยำน้ำข้นใส่ไข่ต้ม
แต่มันไม่มี definition ให้ฉันเลย งง สงสัย ใคร่รู้
ถามเจ้าของร้าน (คิดว่าเป็นพ่อครัวด้วย)
เจ้าของร้านก็ตอบอย่างกระฉับกระเฉงว่า...
"เป็นเส้นราเมงเกาหลีใส่ร็อกป็อกกี่ครับ"
....
...
..
แล้ว...ร็อกป็อกกี่ มัน คือ อะไร (ฟะ)....
me/ ลูกค้าประเภทความรู้เรื่องอาหารนานาชาติเป็นศูนย์ 00000000
เจ้าของร้านแอบอึ้ง ฉันรู้นะ...ว่าเธออึ้ง..."เออ...มันเป็นแป้ง....ต้ม.......คล้ายๆโมจิญี่ปุ่นครับ"
ก็แค่นี้แหละ บอกว่าเป็นเส้นราเมงเกาหลีใส่แป้งต้มก็จบ
มีแต่เส้น แต่แป้ง มิน่าล่ะ เพื่อนฉันที่ไปเรียนเกาหลีถึงตัวใหญ่เบิ้มกลับมาทุกที
พอมันกลับมา มันก็กระหายเมนูผักผลไม้มากๆ คือถ้ากินหญ้าข้างทางได้ คงกินไปแล้ว
"งั้น....เอา....ข้าวหมูผัดกิมจิ 1 ที่ค่ะ"
(อาร์ทตัวแม่ไหมล่ะฉัน)
ระหว่างหม่ำข้าวอย่างหิวกระหาย
ลูกเจ้าของร้านน่ารักน่าชังวัย 3-4 ขวบกำลังซน ก็มาเกาะโต๊ะดูเราหม่ำข้าว
"พี่ ชื่อ อาราย ค้า~~~~"
แน่ะ...ไม่กลัวคนแปลกหน้าซะด้วย
แต่มาถามชื่อคนอื่น ก็บอกชื่อตัวเองมาก่อนซิยะ
"แล้วน้องชื่ออะไรล่ะคะ"
(แล้วก็ยิงยิ้ม โชว์กิมจิติดซอกฟันใส่เด็กน้อย)
เด็กน้อยเข้าโหมด page cannot display วิ่งหนีกลับเข้าหลังบ้าน(หลังร้าน)ไปเลย
อืม....กล้าถามชื่อคนอื่น แต่ไม่กล้าบอกชื่อตัวเอง....นิสัยของเด็กรุ่นใหม่ซินะ
แบบว่า...MSN เด้งขึ้นมา...."ตะเอง...ชื่อารายอ่า~~~" แล้วก็ปิดหน้าต่างหายไป
เพื่อ?????????????????????????????
กลับมาที่หมูผัดกิมจิเราดีกว่า...
ตอนเช้าต้มมาม่าหม่ำไปแล้ว ตอนเที่ยงกินบะหมี่เจ้าอร่อยแถวบ้านหน่อยก็ดี
ไม่ได้ไปกินมาครึ่งปี ซุปเขารสเข้มดี แต่ไม่ค่อยมีคนเข้าร้าน หวังว่ายังไม่เจ๊งเนอะ
ออกบ้านประมาณเที่ยงกว่าๆ ไปคืนการ์ตูน ไปซื้อลูกชิ้นเจ้าอร่อยให้แม่
กว่าจะเสร็จภาระกิจก็ได้เวลาหิวพอดี มาม่านี่มันไม่อยู่ท้องเลยเนอะ
เดินไปร้านบะหมี่...ปรากฏว่า...ปิดแฮะ...
ไม่รู้ปิดชั่วคราว ปิดปรับปรุง หรือปิดเจ๊ง
แต่ตอนเที่ยงวัน คนหาข้าวหม่ำเยอะแบบนี้ดันปิดซะได้
ขัดใจ
หิว
เลยว่าจะกลับไปต้มมาม่ากินที่บ้านซ้ำ เอ๊ะ หรือว่าทอดไข่กินดี
สิ้นคิดเนอะ ทั้งๆที่แถวบ้านเราก็มีของกินเยอะแยะ (แต่ต้องขยันเดินหน่อย)
เดินไปสักพัก นึกขึ้นได้ว่าแถวบ้านเรามีร้านอาหารญี่ปุ่นราคาโอเค (ไม่ถูก แต่ก็ไม่แพงเกิน) อยู่ เลยว่าจะลองเดินไปกิน
แต่ก็ผ่านร้านอาหารเกาหลีหน้าใหม่ ไม่เคยเห็นมาก่อน (จริงๆก็ไม่ได้เดินผ่านแถวนั้นมาจะครึ่งปีแล้วนะ =_=)
ดูเมนูหน้าร้านราคาโอเค อยู่ที่ 50-70 บาทซะส่วนใหญ่
มีตั้งแต่อาหารเกาหลีจ๋า จนถึงอาหารญี่ปุ่น (ข้าวหมูทอดราดแกงกะหรี่ โอเด้ง อะไรยังงั้น)
และมีเมนูนมปั่น กาแฟ ปังเย็น...สงสัยเอาไว้ขายตอนเย็นช่วงที่ นศ. เลิกเรียนมาร่อนแถวนี้
แต่ไหงร้านไร้ลูกค้าอย่างแรง เจ้าของร้านก็กำลังนั่งกินข้าวเที่ยงกันอยู่ด้วย หรือว่ายังไม่เปิดนะ
เอ๊ะ...ป้ายก็บอกว่าเปิดตั้งแต่ 9 โมงถึง 4 ทุ่มนะพี่...
ยืนลังเลอยู่หน้าร้าน จนเจ้าของร้านสังเกตเห็น ก็เชิญเข้าร้าน มากินข้าวด้วยกัน...
โอเค ร้านเปิด พร้อมทำอาหาร...
เห็นภาพในเมนูน่าหม่ำหลายรายการ
แต่สงสัย...
ราป็อกกี่ มัน คือ อะไร....
ภาพเหมือนเส้นมาม่ารสต้มยำน้ำข้นใส่ไข่ต้ม
แต่มันไม่มี definition ให้ฉันเลย งง สงสัย ใคร่รู้
ถามเจ้าของร้าน (คิดว่าเป็นพ่อครัวด้วย)
เจ้าของร้านก็ตอบอย่างกระฉับกระเฉงว่า...
"เป็นเส้นราเมงเกาหลีใส่ร็อกป็อกกี่ครับ"
....
...
..
แล้ว...ร็อกป็อกกี่ มัน คือ อะไร (ฟะ)....
me/ ลูกค้าประเภทความรู้เรื่องอาหารนานาชาติเป็นศูนย์ 00000000
เจ้าของร้านแอบอึ้ง ฉันรู้นะ...ว่าเธออึ้ง..."เออ...มันเป็นแป้ง....ต้ม.......คล้ายๆโมจิญี่ปุ่นครับ"
ก็แค่นี้แหละ บอกว่าเป็นเส้นราเมงเกาหลีใส่แป้งต้มก็จบ
มีแต่เส้น แต่แป้ง มิน่าล่ะ เพื่อนฉันที่ไปเรียนเกาหลีถึงตัวใหญ่เบิ้มกลับมาทุกที
พอมันกลับมา มันก็กระหายเมนูผักผลไม้มากๆ คือถ้ากินหญ้าข้างทางได้ คงกินไปแล้ว
"งั้น....เอา....ข้าวหมูผัดกิมจิ 1 ที่ค่ะ"
(อาร์ทตัวแม่ไหมล่ะฉัน)
ระหว่างหม่ำข้าวอย่างหิวกระหาย
ลูกเจ้าของร้านน่ารักน่าชังวัย 3-4 ขวบกำลังซน ก็มาเกาะโต๊ะดูเราหม่ำข้าว
"พี่ ชื่อ อาราย ค้า~~~~"
แน่ะ...ไม่กลัวคนแปลกหน้าซะด้วย
แต่มาถามชื่อคนอื่น ก็บอกชื่อตัวเองมาก่อนซิยะ
"แล้วน้องชื่ออะไรล่ะคะ"
(แล้วก็ยิงยิ้ม โชว์กิมจิติดซอกฟันใส่เด็กน้อย)
เด็กน้อยเข้าโหมด page cannot display วิ่งหนีกลับเข้าหลังบ้าน(หลังร้าน)ไปเลย
อืม....กล้าถามชื่อคนอื่น แต่ไม่กล้าบอกชื่อตัวเอง....นิสัยของเด็กรุ่นใหม่ซินะ
แบบว่า...MSN เด้งขึ้นมา...."ตะเอง...ชื่อารายอ่า~~~" แล้วก็ปิดหน้าต่างหายไป
เพื่อ?????????????????????????????
กลับมาที่หมูผัดกิมจิเราดีกว่า...
หมูผัดกิมจิรวมซุปสาหร่ายราคา 60 บาทค่ะ
ให้เยอะ รสเข้มข้น กิมจิถูกปาก(ให้เยอะดีด้วย) จิ้นหมูพอดีกับข้าว
ส่วนซุปสาหร่ายก็ตัดรสเข้มได้ดีเลย....
ควรค่าแก่การกลับไปชิมเมนูอื่นๆอีกครั้ง ^^