อดีตคือการดับ อนาคตคือภาพมายา ปัจจุบันคือความจริง

สัปดาห์นี้ เชียงใหม่เจอพายุฝนเข้า
อากาศเย็นขึ้น หมอกควันหายไปแล้ว รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
แต่สายโทรศัพท์ที่คณะดันระเบิดซะงั้น
ทำงานลำบากเลย...

วันนี้ขอบ่นเรื่อง hi5
ไม่ได้อยากเขียนตามกระแส
แต่มันถึงจุดที่อยากระบายออกมาบ้าง...เท่านั้นเอง
อ๋อ...และเราก็มิได้มีเจตนาใส่ร้ายป้ายสี hi5 หรอกนะ
มันเป็นระบบที่ดี ที่ได้เจอเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ ติดต่อกับเครือญาติ

เพราะเราถือว่าระบบมันจะดีไม่ดี มันอยู่ที่คนใช้

รู้จัก hi5 ตอนไหน?
รู้จักตอนใกล้ๆปิดเทอม ตอนที่ hi5 กำลังบูมสุดๆ เข้าห้องสมุดจะไปค้น paper
คอมฯเต็ม 3 ใน 5 เครื่อง เปิดดู hi5 กัน...เซ็งหนอ เซ็งหนอ
แต่ hi5 มันหมายถึงอะไรกันนะ 
high calcium
high fiber
high protein
high vitamin  
เดี๋ยวๆ นั้นมันนม hi5 ต่างหาก =[]=''...

ทำไมถึงสมัคร hi5 ?
แต่เดิม ไม่มีความคิดที่จะสมัครมาตั้งแต่แรกแล้ว

ลงรูปตัวเองเหรอ...ไม่ล่ะ เราไม่อยากเอารูปตัวเองไปโชว์ ไม่มีดีให้โชว์นิ ไม่สวยไม่น่ารักเข้าเทรนด์เกาหลี เก๊กสวย แอ๊บแบ๊วไม่เป็น ทำเป็นแค่แยกเขี้ยวยิงฟันทำหน้ามันใส่กล้อง ทำไปก็อายตัวเอง เคยนั่งดูเพื่อนแอ๊บแบ๊วใส่มือถือก็หลายครั้ง แต่เราก็ยังไม่สามารถค้นพบความสนุกจากการถ่ายรูปแบบนั้นได้

เก็บรูป...ไม่ล่ะ เรามี photobucket แล้ว ขี้เกียจจัดรูป เสียเวลาโหลดอีก เหนื่อย

หาเพื่อนใหม่...เราว่า hi5 ไม่เหมาะจะเป็นสถานที่หาเพื่อนใหม่เท่าไหร่ เพราะเราไม่สามารถรับรู้ตัวตนคนอื่นได้ด้วยการคอมเม้นต์หรือดูรูปอย่างเดียว(ถ้ามันอยากมาเป็นเพื่อนเพราะหน้าตา แสดงว่าคิดสั้นไปหน่อย) เราอยากดูความคิด ทัศนคติ มากกว่า ซึ่งตรงนี้ exteen สนองความต้องการได้มากกว่าด้วย

ติดต่อกับเพื่อนเก่า...อันนี้มีเหตุผล รับไว้พิจารณา แต่มันก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญเท่าไหร่ มือถือก็มี โทรหากันได้ ไม่จำเป็นต้องติดต่อกันทาง hi5 อีกอย่างเราเป็นประเภทเขาคอมเม้นต์มา เราก็คอมเม้นต์กลับ ไม่มีหรอก ประเภท "ไงจ๊ะ เป็นไงบ้าง คิดถึงนะ จุ๊บๆ" หรือส่งโค้ดรูปน่ารักน่าเอ็นดูให้กันอะไรแบบนั้น เราทำไม่เป็น(หึๆ) 

เขียนสมุดบันทึก...ตรงจุดนี้ exteen ตอบสนองความต้องการได้มากกว่าเช่นกัน

เพื่อนคณะถามว่าเราไม่สมัคร hi5 มั่งเหรอ...
เราก็ตอบว่า"มันไร้สาระ เพื่อนคณะเห็นหน้ากันทุกวัน ทำไมไม่ทักกันตรงๆ ไปทักในคอมฯให้เปลืองค่าไฟทำไม"
อยากตอบแบบนี้ แต่เวลาพูดจริง "อ๋อ เรามี blog แล้วล่ะ"
เพื่อนก็จะหน้างงๆ แต่ด้วยมรรยาท เพื่อนก็ตอบว่า"ฮู้...แกเล่น blog ด้วยเหรอ"
แล้วก็เดินจากไป คุย hi5 กับเพื่อนคนอื่น
blog ในสายตาคนอื่น มันเป็นอะไรที่น่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ =[]=''...
แต่ว่า...
แต่ว่า...
แต่ว่าสโมสรนักศึกษาคณะเราคิดยังไงก็ไม่รู้
มันบอกว่าจะอัพเรื่องการประชุม ติดต่องานใน hi5
เอาแล้วไง มีเหตุให้ต้องไปสมัคร hi5 เพื่อจะได้เข้าไปแสดงความคิดเห็นใน hi5 สโมได้
นี่เป็นอีกสิ่งที่เราคิดว่า ระบบ hi5 มันเรื่องมากเหมือนกัน ที่ไม่ให้คนนอกเข้าไปคอมเม้นต์ได้
(มองในอีกแง่ ก็เป็นระบบความปลอดภัยอย่างนึง)

จัดการกับ hi5 ตัวเองยังไง
ทำแบบส่งๆ ก็สมัครไว้ตามอ่าน hi5 สโมฯ
ดังนั้น hi5 ตัวเองก็ไม่ได้สนใจตบแต่งอะไรมาก
ตอนแรกที่ตั้งชื่อตัวเองก็กะจะเขียนชื่อเล่นกับรหัสตัวเองลงไป
ไปๆมาๆ เราชอบชื่อ kororo มากกว่า
เพื่อนหลายคนมันเลยแซวว่าเราเป็นสาวกเคโรโระ
โหย...ชื่อนี้เราใช้ก่อนที่เคโรโระจะเข้าเมืองไทยซะอีก(โว้ย)

ได้ไปคลุกใน hi5 แล้วรู้สึกยังไง
หากไม่ใช่คนที่มีเพื่อนเยอะ และขยันคอมเม้นต์คนอื่นแล้ว มันเป็นสังคมที่กลวงโบ๋มากๆ
มีแค่เขาคอมเม้นต์มา คอมเม้นต์กลับ(จริงๆด้วย)
บางคนที่มีสมุดบันทึก ก็เอาข้อความตาม forward mail มาลง...=''=
กับเพื่อนเก่าก็ดี เรารู้จักกันดีอยู่แล้ว มีไว้ติดตามข่าวสารกัน ทักทายกันได้บ่อยขึ้น(มีแค่ 2-3 คนเองแหละ)
ซึ่งเพื่อนกลุ่มนี้เราไม่ได้เรื่องมาก แวะไปทักทายให้รู้ว่าคิดถึงกันก็พอ
แต่กับเพื่อนคณะ ไม่รู้จะมาขอ add fav. ไว้ทำพระแสงง้าวอะไร ตั้ง 600-700 คน
add แล้วก็คอมเม้นต์นิดๆ แล้วก็หายเงียบเข้าป่าเข้าดอยไปเลย นะ...
ธีม hi5 ของแต่ละคนก็ปวดแสบทรมานลูกตามากๆ เสียเวลาโหลดนานจนหงุดหงิดใจ

อันดับต่อไปขอบ่น hi5 สโมฯ
รอดูมาได้ 2 เดือน ไม่เห็นมันจะมีความคืบหน้าอะไรเลย
"อากาศร้อนจัง ไปทะเลกันม่ะ"
"แต่ง hi5 สวยเนอะแก"
"สงกรานต์เป็นไงบ้าง"
เห็นแล้วมัน...ไร้สาระ...
วัตถุประสงค์แต่เดิมคือ ไว้ติดต่อประสานงานกัน นัดประชุม แสดงความคิดเห็นกัน ไม่ใช่เหรอ
เออนะ มันนัดประชุมอยู่ครั้งเดียว แล้วก็เงียบหายไปเลย ไอ้เราก็นึกว่ามันจะมีสรุปการประชุมให้อ่านด้วย
นี่เราคาดหวังกับ hi5 สโมฯมากเกินไปเหรอเนี่ย ม่าย ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
ทำไมเราไม่คิดให้ดีๆก่อนกดลงทะเบียนนะ
เรื่องแบบนี้มันเป็นเพียงกระแส เดี๋ยวเดียวมันก็ซาลงไปแล้วแท้ๆ
และยิ่งมันเป็นความคิดเห็นที่คิดขึ้นมาสนุกๆของคนบางกลุ่มเท่านั้น
แต่บังเอิญคนที่คิดสนุกนั้นคือคนในสโมฯ...==*

แล้วจะจัดการยังไงต่อไปกับ hi5 ของตัวเอง ?
เอาไว้เขียนบันทึกสั้นๆ (เราว่าคนที่เล่น hi5  เขาไม่ค่อยสนใจสมุดบันทึกกันเท่าไหร่)
เผื่อเพื่อนคณะบางคนหลงมาอ่าน มันจะได้รู้จักเรามากขึ้น ว่าเราเป็นคน(โรคจิต)ยังไง
และเอาไว้ติดต่อกับเพื่อนเก่าสักคนสองคน...แค่นั้น

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...ผู้รู้จักตนย่อมไม่จริงจังกับ hi5...==''