ตื่นมาเมื่อวาน อาบน้ำแล้วส่องกระจกดูตัวเอง อืม...หน้าตายังเบื่อโลกเหมือนเดิม แถมดูกระเซิงหน่อยๆ
เพราะไปเข้าวัดมา 3 วันไม่มีกระจกส่องดูตัวเองเลย เกือบลืมไปแล้วว่าตัวเราหน้าตาเป็นยังไง
แต่สิ่งที่เราจำได้คืออารมณ์กรรมฐาน และจิตอันละเอียดกว่าก่อนเข้าวัด มันยังสัมผัสได้
ออกวัดมาได้ 24 ชม.แล้ว เรายังติดอารมณ์การค่อยๆเดิน ค่อยๆพูด และดูไขมันที่ท้องพองๆยุบๆ
ถ้าเอามาเปรียบกับสังคมจริงคือ เรากลายเป็น คนเฉื่อยชาเชื่องช้า ไปซะแล้ว(ฮา)
ดูสภาพตัวเองตอนนี้ นึกถึงเพื่อนคณะเราคนนึง เราเรียกเขาว่า เฮียอาร์ท
ตอนอยู่ปี 1 เฮียแกเป็นคนแรกและคนเดียวที่ยกมือขอรุ่นพี่ว่าไม่ขอเข้าร่วมกิจกรรมเชียร์
เพราะพี่เขาถือศีล 8 ร้องรำทำเพลงไม่ได้ <<< รุ่นพี่อึ้ง เพื่อนๆงง  อะไรของมันว่ะ
เฮียอาร์ทเป็นคนที่ทำอะไรช้าๆ พูดเนิบๆ ใจเย็นจนถึงขั้นเรียกกันว่าผิดวิสัยคนไปหน่อย
แต่เราชอบไปนั่งคุยกับเฮียอาร์ทเวลาเบื่อๆไม่มีอะไรทำ เพราะเฮียแกจะพูดโยงเข้าธรรมะได้ทุกเรื่อง
และทุกเรื่องนั้นออกจะเป็นเรื่องนามธรรม จนคนฟังอยากหนีออกไปไกลๆ ส่วนเราก็(อดทน)ฟังแบบงงๆ

วันศุกร์ก็เก็บสัมภาระเล้กๆน้อยๆ ออกไปเดินเที่ยวตามเส้นทางเดิม
เข้าหอสมุดกลาง - อ่างแก้ว - หน้ามอ - สักการะครูบาฯ - เข้าสวนสัตว์
ทำไม kororo ชอบเข้าสวนสัตว์...
เพราะเดินในสวนสัตว์เชียงใหม่ เหมือนเดินขึ้นดอย ต้นไม้เยอะดี...แค่นั้น

 

โอ้...อ่างแก้วแววตา ชายพาหญิงมาหาความเย็นร่ม
เห็นเพียงแววอ่างแก้วงามสม ขวัญพลอยภิรมย์ชื่นชิดชมร่มเงา

ร้องเพลงค่ะ ร้องเพลง อยู่วัดไม่ได้ร้องเพลง แถมวันนี้มาอ่างแก้วเจอ"เขาพิงกัน" ให้บรรยากาศอยากร้องเพลง
ตอนสอบร้องเพลงนี้ แทบร้องไห้ ครวญทำนองยากมาก ...ชือดึด ชื่อดื๊อ ชึดชื่อดือ ดึดดื่อ... อะไรก็ไม่รู้(ฮา)
มีโอกาสจะไปครวญทำนองให้ฟัง ภูมิใจกับความสามารถด้านนี้มากๆ
จนอยากเอามาทำโค้ดเชียร์โชว์ไคลแมกซ์สำหรับ Sport Day
แต่พวงหลีด เอ้ย พวกเชียร์หลีดเดอร์ ไม่ยอมคิดท่าหลีดเพลงนี้ เลยต้องอดไป

ขึ้นไปสักการะครูบาศรีวิชัย แล้วลงมานั่งแทะไอติมถั่วดำหน้าสวนสัตว์ วันนี้เด็กๆเยอะมาก รู้สึกสวนสัตว์จะให้เด็กเข้าฟรี ตั๋วเด็ก 30 บาท ตั๋วผู้ใหญ่ 50 บาท เหมือนจะถูก แต่พอเข้าไปจะมีค่านั่งรถชมวิว ขึ้น monorail และค่าเข้าชมแพนด้าอีก(ใครมาสวนสัตว์เชียงใหม่ ต้องไปดูหมีแพนด้านอนหลับกันเกือบทุกราย) คงได้เสียเป็นร้อยเหมือนกัน จะให้เดินลุย ลุงๆป้าๆและนักท่องเที่ยวคงเสียเวลาเสียกำลังน่าดู

จริงๆมีตั๋วราคานักเรียน นักศึกษานะ 30 บาทเท่าตั๋วเด็ก แต่ต้องเป็นนักเรียนนักศึกษาในเครื่องแบบเท่านั้น ตอนเราอยู่มัธยมไม่มีปัญหา เพราะมีชุดพละ(ตอนนั้นตั๋ว 20 บาทเองมั้ง) แต่เป็นนักศึกษาแล้ว...จะให้ใส่ชุดนักศึกษาบางๆ นุ่งกระโปรงกระสอบ ลากคัตชู ขึ้นดอยเหรอ...นึกแล้วขำหน่อยๆ เราว่าแค่แสดงบัตรนักศึกษาก็พอหยวนๆได้หรอก ที่ต่างประเทศเขาก็ทำแบบนั้น

อืม...แต่ไม่ต้องไปเลียนแบบเขาหรอก แค่ยกตัวอย่าง

เป้าหมายวันนี้คือ จะเดินรอบสวนสัตว์เชียงใหม่(ความฝันตั้งแต่วัยเยาวน์เลยนะเนี่ย) แค่รอบในแผนที่นะ ถ้าจะกำหนดเดินไปอ่างเก็บน้ำ ที่ตั้งแคมป์ ข้าเจ้าคงไม่ได้กลับบ้าน  

ฮิปโปนอนอืดอยู่ในบ่อ ท่าทางสบ๊ายสบาย

เดินขึ้นเนินต่อไปอีกหน่อยก็เป็นบ่อช้าง มีช้างพังอยู่เชือกเดียว ดูหง่อยๆร้างคนหน่อยๆ เพราะคนแห่ไปดูกรงเสือกับหมีแพนด้าซะส่วนใหญ่ ทั้งๆที่เมื่อก่อน มาสวนสัตว์ทีก็ต้องเฮโลมาดูช้างก่อน มาป้อนกล้วยให้ช้างตลอด แต่ก็สงบดี เราชอบ เจ้าหน้าที่สวนสัตว์ก็ควงกีตาร์มาดีดร้องให้ช้างฟัง บางทีก็เล่น(แกล้ง)ช้างด้วย แบบว่าเอากล้วยมาล่อให้ช้างร้องแปร๋นๆ

วัวแดงกินไปถ่ายไป ดูไม่คิดมาก เมื่อก่อนกรงวัวแดงจะอยู่ต้อนรับนักท่องเที่ยวก่อนเป็นกรงแรกๆ ตอนนี้มาอยู่ในกรงที่กว้างขึ้นซึ่งเป็นกรงที่ไม่ค่อยมีคนใส่ใจมาดูเท่าไหร่ เยื้องๆกับกรงวัวแดง เป็นวัดกู่ดินขาว บูรณะโดย พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร (ที่รู้เพราะมีป้ายหรอก) เดี๋ยวนี้พอเห็น ได้ยิน ได้ฟัง คนชื่อนี้ นามสกุลนี้ มีแต่ความห่อเหี่ยว เอ้า เดินกันต่อไป

จากหน้าสวนสัตว์จนขึ้นไปพิพิธภัณฑ์ปลาน้ำจืด ค่อนข้างไกลเล็กน้อย แนะนำอย่าพาพ่อแม่ปู่ย่าตายายเดินขึ้น เสียตังค์นั่งรถไปเถอะ สะดวกใจกว่า ระหว่างทางแวะไปทักทายหมีหมา หมีควาย เป็นหมีไม่พอ ยังเป็นทั้งหมา ทั้งควาย คนดูเริ่มสับสนเล็กน้อยแล้วว่าตัวเองเป็นใคร เอ้า เดินต่อ ระหว่างขึ้นเนินชัน ก็มี mono rail วิ่งผ่านหน้าไป มันเป็นพาหนะที่สะดวกดีสำหรับคนแข้งขาไม่ดี และอยากชมวิวเมืองเชียงใหม่ไปด้วยในตัว

ขึ้นไปถึงก็เจอกรงแมวน้ำคับเปอร์ฟิลล์ พอดีถึงรอบแสดงแมวน้ำด้วย โชคดีจัง ขอแวะเข้าไปรับแอร์สักหน่อย
เข้าไปปุ๊บ คนเยอะมหาศาล แทนที่จะได้ดูแมวน้ำ ได้ดูฝูงชนแทน เดินออกไปดูพิพิธภัณฑ์ปลาน้ำจืดดีกว่า
ขอบ่นนิดถึง กรงแมวน้ำ คือ น้ำมันขุ่นจนมองอะไรไม่เห็น เมื่อก่อนรู้สึกแลดูดีกว่านี้นา
ตอนที่แมวน้ำมาเชียงใหม่ใหม่ๆ ไม่ได้มีการโปรโมทตูมตามอะไรมาก แต่น้ำสะอาด
เห็นแมวน้ำว่ายน้ำโลดแล่นดูน่ารักสดใสมีความสุขดี คือไม่ต้องมีโชว์เรียกความสนใจอะไรก็ได้
ขอแค่ดูแลกรงดีๆ สัตว์แฮปปี้ คนดูก็แฮปปี้แล้ว ไม่ค่อยอยากดูโชว์จำอวดอะไรหรอก
โอ๊ะ...เขียนทำร้ายจิตใจเด็กๆรึเปล่าเนี่ยเรา

พิพิธภัณฑ์ปลาน้ำจืด...มืดสนิท...ร้างอย่างสมบูรณ์แล้วท่านผู้ชม วัชพืชขึ้นข้างทางเพียบ
ปลาดุก ปลาบึก ปลากราย ปลาสวาย ปิรันย่า หายไปสิ้นแล้ว ใจหายนะเนี่ย รอชมอุทยานสัตว์น้ำแล้วกัน

ถัดมาเป็นกรงเพนกวินฮัมโบลท์ เพราะมีแมวน้ำมาช่วยรับแขก คนเลยไม่ค่อยมุงเพนกวินมาก แต่ทำไมคนไทยชอบเคาะกระจก และไม่ยอมปิด flash กันเลย ช่างเถอะ สัตว์มันคงชินแล้ว วันนี้ดูเพนกวินจะคึกเป็นพิเศษ ว่ายน้ำโชว์นักท่องเที่ยวสนุกสนาน เราก็ดูเพลินเลย แต่ว่า กระจกอ่ะ เช็ดกระจกด้วยดิ ไม่รู้ระบบการทำงานเขาหรอก แต่ขอบ่นเล็กๆ ตรงทางออกมีกล่องรับความคิดเห็นอยู่ก็จริง แต่ดันกลายเป็นกล่องรับบริจาคเศษเหรียญหรืออะไรไปแล้วเนี่ย

 

แช่แอร์พอหายร้อนแล้วเดินลงเนิน ไปดูแรด...ตรงข้ามบ่อแรด ก็เป็นเกาะชะนี กำลังก่อสร้างอยู่
โอ้...ช่างเข้าคู่กันดีจัง แรด ชะนี แรด ชะนี แรด ชะนี พูดถึงชะนี เราไม่เคยคิดว่าเป็นคำด่า หรือคำดูถูกอะไรมาก
พอไปกรงชะนีฟังเสียงมันโหยหวน ผัวววววววววววววววว ผัววววววววววววว ผัวๆๆๆๆๆๆ ผัววววววววววว 
รัวรัวแล้วใจมันระส่ำระสาย อยากวิ่งหนีมากๆ ต่อไปนี้หนูจะไม่เอาคำว่าชะนีมาเล่นอีกแล้ว มันเสียดแทงอารมณ์มากๆ

เมื่อก่อนชอบมาดูมากๆ นากเล็กเล็บสั้น อยู่ข้างๆกับบ่อแรดกับบ่อนิลกาย
ยังไดนามิกซ์สูงเหมือนเดิม วิ่งเล่นดำน้ำดูร่าเริงดี แต่วิ่งช้าๆหน่อย ป้าถ่ายรูปไม่ทัน
บ่นเรื่องบ่อนาก คือว่า ถึงจะไม่ใช่สัตว์ดีเด่โด่งดังอะไร แต่กรุณาเช็ดกระจกให้สะอาดกว่านี้ก็จะดีมาก
(เรื่องกระจกอีกล่ะ)

อันนี้เพิ่งเคยเข้ามาเที่ยว บ่อสัตว์เลื้อยคลาน มีงูเหลือมขาวมาต้อนรับนักท่องเที่ยว
ถึงเชื้อชาติจะเป็นงูเหลือมพม่า แต่มันมีชื่อว่า สเตฟาน นะเอ่อ

ตัวนี้แค่เห็นชื่อก็ขนลุก Giant Day Gecko จากมาดากัสกา
แม่เจ้า...ตุ๊กตาเขียว...เหยอๆ...อย่างน้อยก็ดูน่ารักกว่าตุ๊กแกบ้านเราแหละหว่า
มาบ่อสัตว์เลื้อยคลาน ต้องอาศัยเวลาส่องหาสัตว์สักหน่อย โดยเฉพาะพวกกบ พวกงู ซ่อนตัวเก่งมาก
ท้ายบ่อสัตว์เลื้อยคลาน เป็นตะโขงยักษ์ แบบว่าข้าเจ้าไปนอนในท้องมันได้สบายเลย

นกแก๊ก เชื่องคนมาก เดินผ่านมันก็บินพั่บๆมาใกล้ๆ เด็กเห็นก็ชอบใจ ยื่นเลย์ให้มันกิน
ที่แท้...ก็มาขอขนมนี้เอง...

ตอนนี้อยู่บนสะพานเดินข้ามกรงกวาง ทำออกมาก็โอเค แต่ร้างผู้คน(อีกแล้ว) เดินไปสุดสะพาน จะเป็นที่ชมวิวตัวเมืองเชียงใหม่ ด้านล่างสะพานเป็นฝูงเก้ง กวาง และเต่า <<< มาได้ไงเนี่ย

อีกที่ที่(เกือบ)ถูกโลกลืม เกาะอุรังอุตัง (ถ้าจำไม่ผิด แต่เดิมอุรังอุตังจะอยู่ใกล้ๆกับกรงนกนะ) อยู่หลังกรงชะนี มันคงเบื่อชอบกลที่ต้องฟังชะนีร้องผัวๆตลอดวันตลอดคืน ในยามนี้แดดเปรี้ยง ต้นไม้ให้ร่มเงาก็ไม่มี เลยมาหลบอยู่ใต้กอหญ้า ริมน้ำ (แอบมุมสุดๆ) นั่งคุยกับลุงริมบ่อ แบ่งผลไม้กิน เหมือนจะคุยกันรู้เรื่องด้วยนะ ฉลาดจัง...อ้อ เราหมายถึงอุรังอุตังนะ ไม่ใช่ลุง...เอ่อ...แล้วชิมแปนซีถูกย้ายไปไหนเนี่ย

จากเกาะอุรังอุตัง เลี้ยวขวา ลงเนินแบบไม่ค่อยรู้ทิศรู้ทางเท่าไหร่ และก็เจอสะพานข้ามธารน้ำตกในตำนาน
ที่บอกว่าเป็นสะพานในตำนาน เพราะไม่เคยรู้หรอกว่า มันมีอยู่นั่นแหละ =="
ขึ้นสะพานมาก็เจออุทยานสัตว์น้ำเค็มและจืด <<< เขาเรียกกันอย่างนี้จริงๆนะ
ที่กำลังก่อสร้างอยู่ เป็นโดมใหญ่มากมากมาก อลังการ์ดีแท้  

ใครมีลูกหลานก็พามาเที่ยวหน่อยก็ดี ดูไม่ค่อยมีคน ทางสวนสัตว์อุตส่าห์สร้างมา
ตั๋วเด็ก 20 ตั๋วผู้ใหญ่ 30 แต่ส่วนตัวไม่เห็นความคุ้มเท่าไหร่ ไป adventure ที่สวนสยามอาจดูดีกว่า

รถรางเล็ก ผ่านฝูงกวางที่นอนนิ่งเงียบ ฟังเสียงประชาสัมพันธ์

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่การผจญภัยอันตื่นเต้นเร้าใจ ท่านจะได้พบกับสัตว์ป่าดุร้ายนานาชนิด(กวาง?) คิงคองยักษ์ ไดโนเสาร์สัตว์โลกล้านปี(รู้สึกว่ามันจะเป็นแค่รูปปั้น ขยับไม่ได้ด้วย) ปรากฏการณ์ธรรมชาติ ภูเขาไฟระเบิด(อ๋า?) และชนเผ่ากระเหรี่ยงคอยาว(เออ...นี่ก็เรียกว่า adventure เหรอ) บลาบลาบลา"

บริเวณ Adventure มีกรงสัตว์เล็กๆด้วย มีเต่าที่นอนนิ่งทั้งวัน นางอายที่ขดตัวอยู่ในกอฟาง แฮมสเตอร์และกระต่ายล่องหน แพะ ไก่ และนี่...น่าสนใจมาก ตัวมารา มีหน้าเหมือนกระต่าย ลำตัวคล้ายหมาหรือกวางขนาดเล็ก หางสั้นจนดูเหมือนไม่มีหาง เท้าหน้ามี 4 นิ้ว เท้าหลังมี 3 นิ้ว อาศัยในทุ่งหญ้าแพมพัส(มันคือ ?) ที่อาร์เจนติน่า ...โอ้ว...สัตว์ในตำนาน เพิ่งเคยพบเคยเห็นก็ตอนนี้(ยกมือไหว้)

ผ่านกรงโคอาล่า แวะก็บรูปสักหน่อย ให้รู้ว่ามาสวนสัตว์เชียงใหม่ แต่ไม่ไปเยี่ยมหมีแพนด้านะ เสียตังค์ สุดท้ายก็เข้าไปดูแพนด้าหลับเหมือนกัน

เดินลงเนินมาถึงอ่างเก็บน้ำ และอุทยานสัตว์น้ำเค็มและจืด กำลังก่อสร้าง ฝุ่นคลุ้ง กลิ่นยางมะตอยต่อยจมูก เสียงเครื่องยนต์ดังแอ๊ดๆๆๆ แถ่ดดดดดดดดดดด ไม่เกรงใจเพื่อนบ้านสัตว์ข้างเคียง หมีแพนด้าน่ะ ไม่เป็นไรหรอก เขาทะนุถนอมดี คงอยู่ในห้องเก็บเสียง แต่กรงพวกเสือพวกสิงห์มันจะสุขภาพจิตเสื่อมไหมเนี่ย สัตว์พวกนี้ประสาทไวอยู่นะ อา...เอาเถอะ ขอให้ก่อสร้างเสร็จโดยไว ให้คุ้มค่ากับที่ลงทุน

ไหนๆก็ไหนๆ ผ่านมาแล้ว ขอแวะเข้าไปชมหน่อยนึง นี้แค่อาคารด้านหน้า ด้านหลังเป็นโดมใหญ่