จงทำงานด้วยวิธีอันเลิศ โดยไม่หวังผลอันเลิศ

ยังวนเวียนตากแดดอยู่ในสวนสัตว์เชียงใหม่
ว่าจะเข้าสวนนกนครพิงค์ ปรากฏว่าปิดปรับปรุงอยู่
ปีหน้าเราคงได้เห็นสวนนกโฉมใหม่กันแล้วนะนี่

เดินๆไป เจอเกาะอุรังอุตังที่เมื่อปีที่แล้วเหมือนเกาะร้างมากกว่า
ปีนี้กลับมาดูสะอาดสะอ้าน สวยงามน่าชม แต่ดูเหมือนอุรังอุตังยังหลบแดดร้อนเปรี้ยงอยู่ในกรง 

มาถึง adventure park เห็นเครื่องเล่นแล้วอยากเล่นตัวสไลเดอร์มาก แต่เกรงใจสายตาเด็ก
เมื่อก่อนตรงนี้เป็นสวนสัตว์เด็กมั้ง มีแพะ มีกระต่าย มีไก่ มีสัตว์เล็กๆอยู่ในกรง
ตอนนี้เหลือแต่เม่นกับตัวมารา  

อดีตตุ๊กตาหน้ากรงแพนด้า ดูโทรมจริงๆ ผ่านมือคนมาเยอะพอดู ได้เวลาปลดระวางแล้ว
เดินออกจาก adventure park ก็เป็นกรงโคอาล่า มาให้นาทีทองพอดี ได้เห็นโคอาล่าไต่ต้นไม้
เป็นสิ่งมีชีวิตอีก 1 ชนิดที่ไม่ทำอะไรเลยนอกจากนอน...(ตอนมันกินยังหาดูยากเล้ย)

ถึง Aquarium ซะที เหงื่อแตกเลยทีเดียว
ปีที่แล้ว Aquarium ยังไม่เปิด เราก็เดินหลงเข้ามาถ่ายรูปอาคารเป็นที่ระลึก
1 ปีผ่านไป รูปที่เราถ่ายก็ไปปรากฏใน Forward mail โดยตู่ว่าเป็นอาคารหิมะให้ลูกแพนด้า =[]=
มั่วที่สุดเลยเชียว...

(มันเป็น Forward mail เรียกร้องสิทธิให้ช้างไทย โจมตีหมีแพนด้าน่ะ)

ตอนนี้ทาง Aquarium กำลังปิดปรับปรุงในบางโซนบางตู้ แต่ก็ยังมีอะไรให้ดูอีกเยอะแยะ
ที่เพิ่มมาก็เป็นโซนสัตว์ประหลาด เอาพวกแมงมุม สัตว์เลื้อยคลาน ครึ่งบกครึ่งน้ำ มาจัดได้ดูเนียนกว่าเมื่อตอนเปิด Aqurium ใหม่ๆ โดยเฉพาะทารันทูร่ายักษ์...ตัวใหญ่ขนนุ่ม แต่น่าขยะแขยงพิลึก

ดูปลาเบื่อแล้วก็ดูปะการังบ้าง เป็นสัตว์ที่อัศจรรย์ดีนะเราว่า...

ปลาหน้าตาน่าเกลียด แต่เนียนเหมือนเป็นก้อนหิน

อันนี้เนียนกว่า นอนนิ่งเชียว นึกว่าเป็นกองหินธรรมดา

เข้าอุโมงค์ใต้น้ำ ครั้งนี้ได้เห็นปลาบึกยักษ์ เห็นฉลาม เห็นปลาใหญ่ๆหลายตัว
ปลาน้ำจืดว่ายช้าช้าไม่คิดมาก แต่ปลาน้ำเค็มว่ายน้ำปรู๊ดปร๊าด ถ่ายรูปไม่ทัน

ออกจาก Aqurium ก็จะผ่านกรงแพนด้า คนเต็มต่อคิวยาวเลยทีเดียว นี้ขนาดวันธรรมดานะเนี่ย
หลายคนมาดูแพนด้า หลายคนมาเล่นหิมะในอาคารหิมะ

ส่วนเรา...ไปให้อาหารน้องจอยดีกว่า...(น้องจอยเป็นเสือจากัวร์ ดูท่ามันนะ อย่างกับตุ๊กตา)

แล้วเราก็เดินโซซัดโซเซออกจากสวนสัตว์ บ่ายสองกว่าๆแล้ว ยังไม่ได้กินข้าวเลย
จะซื้อมาม่ากินในสวนสัตว์ก็พาลนึกถึงกับข้าวอร่อยๆหน้ามอ
เดินไปกินหน้ามอดีกว่า... เวะซื้อการ์ตูนด้วย

เห็นแล้วตะลึงงัน...ใครกันช่างกล้าเอาธีมพี่ภูมาเป็นปกการ์ตูน...กล้ามาก
ดีนะลง credit เรื่องไว้ ใครอ่ะคนวาดอ่ะ ไม่รู้จัก...แบบนี้ต้องฟ้องร้อง >w<

ตอนบ่ายหน้ามอหารถแดงยาก จริงๆมันควรจะเข้าหน้าท่องเที่ยวเชียงใหม่แล้วนะ ทำไมหารถยากจัง
โบกรถแดงคันแรก ทำเป็นไม่เห็นเรา โธ่...ครั้นจะโบก รถแดงไม่สนใจ
แต่ครั้นเราไม่อยากโบกรถแดง มันดันปี๊บแตรเรียกร้องความสนใจเรา

ไปกาดสวนแก้วด้วยสภาพหิวโซ...ถ่อมาลงกาดสวนแก้วเพราะจะมาซื้อของนิดๆหน่อยๆ
เข้าไปนั่งร้านอาหารก็ปาไปบ่ายสามแล้ว นั่งประจันหน้ากับเคาน์เตอร์ทำอาหาร
นั่งจ้องไปที่น้องบริกร โทรจิตสั่งให้เอาเมนูมาให้ แต่น้องแกเฉยแฮะ
มัวแต่คุยกันเอง ลูกค้าก็ไม่เยอะ แถมยืนเฉย ไม่ทำงานทำการ...แหม...สนใจกันหน่อยซิคะ...
เข้าร้านอาหารตอนบ่ายสาม ถ้าไม่มาหาของกินเล่น ก็คือ หิวโซ เลยนะคะ บริการเราด่วน ! ! !
สภาพจิตใจคนหิว แม้ 1 นาทีก็เหมือนครึ่งชั่วโมง
เมื่อระลึกได้ว่าลูกค้าเองก็มีมือมีเท้า เอาน่ะ เดินไปหยิบเมนู แล้วไปสั่งที่เคานเตอร์เองก็ได้
เดินๆไปหยิบเมนู น้องบริกรคนนึงเขาสังเกตเห็นพอดี (เพิ่งจะสังเกตเห็นเรอะ)
น้องเขาก็ขอโทษเรา และเริ่มปฏิบัติหน้าที่เป็นบริกรที่ดี...

อืม...ไม่ว่าจะสาขาในห้าง หรือนอกห้าง วิธีการบริการลูกค้าที่มากินข้าวคนเดียวมันเหมือนกันเด่ะ == 

สุดท้าย...ขอให้สันติภาพจงมาสู่โลก...