จงทำงานด้วยวิธีอันเลิศ โดยไม่หวังผลอันเลิศ

ทำบุญ 9 วัดเสร็จไปเมื่อวันศุกร์
ตื่นเช้ามาวันเสาร์ น่องตึงทั้งสองข้าง...สังขารมันไม่เที่ยงจริงๆ
ประมาณสายๆ เพื่อนโทรมา ชวนไปปล่อยโคมที่แม่โจ้
โอ้โห...อะไรจะเร็วจขนาดนี้ ลอยกระทงจริง 2 พฤศจิกา โน้น
แต่ก็ไม่เคยไปหรอกนะ คนเชียงใหม่แท้ๆ มีคนชวนก็ไปๆกัน

5 โมงเย็น เดินทางออกจากหอคณะ เหมารถแดงไป-กลับ 400 บาท
ไม่แนะนำให้เอารถไปเอง หาที่จอดยาก
จะขี่มอเตอร์ไซต์ไปก็ไม่ควร ทางมันไกล ถนนใหญ่
จัดแจงซื้อโคมลอยไปกันเอง ปรากฏว่าทางผู้จัดงานขอความร่วมมือไม่ให้ปล่อยโคมลวดในงาน
เพราะโคมลวดทำให้เกิดไฟฟ้าลัดวงจรได้ และขอให้ปล่อยโคมธรรมชัยซึ่งเขาใช้สายสิญจ์(?)แทนลวด

แต่เพื่อนๆลงมติว่า...จะโคมเชือกหรือโคมลวด...ถ้ามันจะลัดวงจรก็ลัดได้เหมือนกัน =_=''

ระหว่างทางเดินไปสถานที่จัดงาน ก็มีอาหารเครื่องดื่มวางขาย
ทั้งโคมไฟ ประทัด กระทง มีตลอดทาง ที่สะดุดตาสุดก็ โคมหลินปิง นี่แหละ น่ารักซะ(แต่ไม่ซื้อ)

มาถึงงานก็รู้ว่าเป็น ธุดงคสถาน...ว้าว...อลังการ์

คนเยอะ กล้องเพียบ...กล้องตัวใหญ่ไฮโซทั้งนั้น
นั่งรอตั้งแต่ 1 ทุ่มถึงประมาณ 2 ทุ่มกว่าจะได้ปล่อยโคม
ต้องรอพิธีการทางศาสนาก่อน...งานนี้เขาสอนวิธีนั่งสมาธิให้ด้วยนะ
ฟังแล้วแบบ...คนที่นั่งสมาธิแบบธรรมกายท่าจะมีความสุขเนอะ
เห็นพระธรรมกาย เห็นวิมาน เห็นดวงแก้ว มีแต่ความสุข ความสงบ
เรางี้นั่งที เดี๋ยวฟุ้ง เดี๋ยวปวด เดี๋ยวเหน็บ เดี๋ยวกระตุก เดี๋ยวพองยุบหาย หาบ้านไม่เจอ ชีวิตวุ่นวาย ฮะฮะ  

หลังจากที่(คนอื่น)นั่งสมาธิเสร็จ ก็ได้เวลาสนุก...จุดประทีปซะก่อน...

เตรียมปล่อยโคม...

เตรียมกล้อง...

เอ้า...ปล่อยพร้อมๆกัน...

เพื่อความม่วน...จุดไฟเย็นสมทบ (ดูหน้าเพื่อนๆฉันซิ...ม่วนขนาด)

4 ทุ่มกลับหอคณะ...มาเล่นพลุโอ่ง...
และเราก็เพิ่งรู้ว่าไอ้ถุงที่เราอุ้มมาตลอดทางคือ พลุโอ่ง นี่แหละ...อุ้มของอันตรายมาตลอดทางโดยไม่รู้ตัวเลย