cartoon

เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่ร้อนที่สุดในรอบปี เพราะฉะนั้น....

*****โปรดใช้วิญจารณญาณในการอ่าน*****

ความน่ากลัวหลังดูภาพยนตร์ผีๆหรือเรื่องสยองขวัญ คือ อาการ(ประสาท)หลอน นั่นเอง

คงจะเคยสินะที่หลังจากดูหนังเรื่องไซโคแล้วไม่กล้าเข้าห้องน้ำ และผวากับเสียงน้ำหยดติ๋งๆ...

หลังจากดู Juonคุณจะหวาดผวาทุกครั้งที่อยู่คนเดียวถึงแม้ในห้องสว่างๆแต่มันต้องมีมุมมืดๆของหลืบโต๊ะหรือใต้เตียงที่คุณมักจิ้นไปเองว่ามีเด็กผีทาแป้งตรางูกำลังจ้องคุณอยู่...

หลังจากดู ชัตเตอร์ แล้วทุกครั้งที่คุณปวดหลังปวดไหล่ปวดเอวปวดคอ แม้ว่าสาเหตุจะมาจากนอนตกหมอนหรือเหน็บกินหลังแอบงีบระหว่างเรียน คุณจะเริ่มคิดไปเองว่ามีวิญญาณมาเกาะตัวคุณ

หรือหนังเว่อร์ๆอย่าง final destination ก็ทำให้คุณกลายเป็นคนขี้ระแวง แม้กระทั่งช้อนส้อมตัวเองก็กลัวว่ามือจะไปปัดให้มันกระเด้งทิ่มตาเรา หรือเข้าห้องน้ำแล้วกลัวโดนม้วนทิชชู่พันคอตาย<< มันจะเป็นไปได้ไงฟร่ะ...

นั่นล่ะ คือสาเหตุที่เราไม่ชอบดูหนัง อ่านการ์ตูน หรือฟังเรื่องผีๆมากนัก เพราะชอบเก็บมาคิดมาหลอนตัวเองประจำ ใครมาเล่าเรื่องผีให้ฟัง ก็จะทำเป็นลืมๆไปให้หมด เป็นระบบป้องกันตัวเองทางธรรมชาติที่ได้ประสิทธิผลที่สุด ไม่เชื่อก็ลองทำดูในบางวิชาเรียนก็ได้

แต่วันดีคืนดีครึ้มอกครึ้มใจไปเจอการ์ตูนเรื่องนึง...ชื่อประหลาดชวนอ่านดีแท้

"ปลามรณะ(Gyo)"

อ่านผ่านๆอ่านเป็นหมามรณะซะงั้น ด้วยความที่ชอบอ่านการ์ตูนสัตว์ๆอยู่แล้วก็เลยยืมมาอ่าน ปรากฏว่า คนวาดวาดได้ขยะแขยงดี เลยตามผลงานของอาจารย์ท่านนี่มาเรื่อยๆ แต่มันก็เป็นความคิดที่ผิดถนัดจริงๆ ....

อ๊ะ...ประวัติเล็กน้อยเกี่ยวกับคนเขียน อาจารย์อิโต้ จุนจิ เกิดในจังหวัดกิฟุเมื่อปี 1963 แรงบันดาลใจในการ์ตูนสยองขวัญนั่นมาจากผลงานการ์ตูนของอาจารย์อุเมซู คาสึโอะ นับแต่นั่นอาจารย์จุนจิก็หัดวาดขัดเกลาฝีมือเรื่อยมา การ์ตูนสยองขวัญที่สร้างชื่อเสียงให้อาจารย์คือ เรื่องโทมิเอะ (อย่าถามไปมากกว่านี้ ไม่เคยอ่าน)

โฉมหน้าคนวาดดูดี๊ดูดี ไม่เห็นเหมือนกับการ์ตูนที่แกวาดเล้ย(คงให้อารมณ์ประมาณสาวน้อย ม.ปลาย เขียนการ์ตูนวาย NC 21 น่ะนะ เอ๊ะ...คุ้นๆจังเนอะ)

หลังจากนั้นเราก็ได้อ่านการ์ตูนรวมผลงานของอาจารย์จุนจิ ไม่ได้บ่งบอกว่ามีลิขสิทธิ์ หรือสังกัดสำนักพิมพ์ไหน แต่ปกเป็นรูปจูออน

รูปนี้เลยคับทั่น ทำปากเหวอๆมือเบี้ยวๆนี้ใช่เลย ยืมมาตอนกลางวันแย่งพี่มาอ่านไม่ทัน เราเลยได้สิทธิ์อ่านตอนกลางคืนแทน

(ตัวอย่าง มาจากตอนอะไรไม่อยากจำ แปะไว้ก่อน credit)

มานั่งอ่านข้างแม่....พระประจำบ้านทำเลดีสุด บางช็อตสยองจนต้องเตะพี่ให้ตื่น(มาโวย)แล้วเอารูปจ่อตา...แก้แค้นๆ...

จบคืนสยองไป ต่อมาไม่นาน(ม.4 หรือ ม.5 เนี่ยแหละ) ก็เจอผลงานในตำนาน...

"ก้นหอยมรณะ(Uzumaki)"

ชื่อชวนขำจริงๆ คนแปลก็แปลมาได้....เป็นเรื่องราวของหมู่บ้านประหลาดหมู่บ้านหนึ่งที่มีการจัดเรียงแบบแปลกๆคือ เป็นรูปน้ำวน หรือก้นหอยนั่นเอง...พระเอกในตำนานของเรา-ชูอิจิ ก็ไปมีส่วนเอี่ยวกับเหตุการณ์ลึกลับชวนสยองขนหัวลุกเกี่ยวกับก้นหอยต่างๆนานา เริ่มแรกก็พ่อนางเอกที่คลั่งไคล้ลายน้ำวนและหอยทาก จนพยายามทำตัวเป็นหอยทากซะเอง(คิดดู๊....ใครจะไปทำได้ กรอกตาเป็นก้นหอยคนละทางน่ะ) ต่อมาผมนางเอกก็ขดเป็นก้นหอย และต่อมาอีคล้าวกับทองกวาวก็ปฎิบัติการหนีตามกันก็กลายเป็นก้นหอย โอ้ยยยย ไม่อยากบรรยาย และด้วยพลังแห่งก้นหอยโด่งดังทั่วทุกสารทิศจึงมาทำเป็นภาพยนตร์ คราวนี้ไม่ใช่แค่ขาวดำล่ะซินะ

และด้วยเหตุผลอะไรสักอย่าง ร้านเช่าการ์ตูนที่เราตามเช่าตลอดก็ซื้อถึงเฉพาะเล่ม3 ซึ่งมันยังไม่จบนะเว้ยยยยย และเราก็ไม่ได้ตามอ่านอีก(ถึงอ่านก็แค่เปิดผ่าน) และการ์ตูนทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์จุนจิก็หายไปจากร้านการ์ตูนร้านนั้นอย่างลึกลับ(ใครยืมไปแล้วไม่คืนฟร่ะเฮ้ย!!!)

ถ้าคุณได้ลองอ่านการ์ตูนของอาจารย์จุนจิแล้ว จะเหมือนมีมนต์บางอย่างดึงตัวคุณไว้ เริ่มแรก คุณจะสยองไปกับลายเส้นที่แปลกประหลาดของอาจารย์คนนี้ ต่อมาก็จะเกิดอาการหลอนตัวเองตามทฤษฎีการดูหนังผี แต่ความหลอนนี้เองจะกลายเป็นความฝังใจ พร้อมๆกับชื่นชมลวดลายอันน่าอัศจรรย์ของก้นหอย....หึๆ

และตอนนี้ก็มีคนบางกลุ่ม(ใกล้ๆตัวเรานี่เอง)เชิดชูก้นหอยให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความลึกลับและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน และยกย่องอาจารย์จุนจิ อิโต้เป็นบุคคลในตำนานแห่งวงการการ์ตูนสยองขวัญ....

...

..

..

.

.

จบๆๆๆๆๆๆ จบซะที เขียนยาวไปแล้ว...(แล้วจะมาจุดๆๆๆทำแมวอะไรฟร่ะเนี่ย ร้อนโว้ยยยยย)

me/ คว่ำโต๊ะ เหวี้ยงเก้าอี้ กระโดดเอาหัวไปจมในก้นหอย ความรักทำให้คนตาบอด แต่ความร้อนทำให้คนเป็นบร้า!!!!!

credit http://junjiito.trilete.net/?jid=info

http://www.bigomagazine.com/features/uzumaki.html

http://belldandy.bloguje.cz/27_tema.php

หรือไม่ก็เข้ากูเกิ้ล พิมพ์ Ito Junjiหรือ Uzumaki ก็จะปรากฎข้อมมูลบานตะไทให้ท่านได้อ่านชมกัน